دانش‌نامه‌یِ دستورِ زبانِ پارسیِ نو

نگارشِ نويدِ فاضل، info@dastur.info

همين نوشته به زبانهایِ ديگر:      Deutsch      English

1. واژک (morphema dependentis)

واژک رشته‌ای از واجها ست که به تنهائی معنی ندهد، ولی در يکی از اين دو روند به کار رود:

  1. در واژه‌سازی
  2. در صرفِ اسمها (در پارسیِ نو تنها برایِ بازشناساندنِ جای‌گاهِ پيوندی يا شناختیِ اسم، نگاه کنيد به 1×3. شناسه).

واژک را در زبان‌شناسی تک‌واژِ وابسته نيز می‌نامند، تا آن را از عنصرهائی باز شناسند که در زبان هم در واژه‌سازی و هم به عنوانِ واژه‌یِ مستقل با همان معنا به کار بروند (تک‌واژهایِ آزاد). پس بن در گل‌بن، خانه در چای‌خانه، گون در نيل‌گون، پری در پری‌شب و گاه در دانش‌گاه واژک نيستند، چون به همين معنا در پارسیِ نو به عنوانِ واژه‌یِ مستقل می‌آيند.

واژکهایِ پارسیِ نو را می‌توان به اين گونه دسته‌بندی کرد: