A sentence is a statement assigning a process or a certain state (the predicate) to a phenomenon (the subject). Each sentence can consist of one or several phrases.

7•a•a. Sentences with an indicative functional attribute (گزارشی) express the existence of a process or a state:

سرم درد می‌کند.

من نمی‌خواستم که به دبيرستان بروم.

7•a•b. A process or a state can be demanded by sentences with a precative functional attribute (درخواستی):

به خانه برو!

پاينده ايران!

7•a•c. Sentences with an interrogative functional attribute (پرسشی) inquire about the existence or the modalities of a process or a state:

بيدار ی؟

قطار ساعتِ چند خواهدرسيد؟

7•a•c•a. Sentences with an interrogative functional attribute can be classified as follows:

7•a•c•a•a. You may ask, whether the statement of the sentence (the pole attribute of the verb) is valid. Such sentences are used in simple form or with an interrogative adverb:

آيا شما حاضر هستيد به خاطرِ رفاهِ مردم از فرمان‌روائی چشم‌پوشی کنيد؟

پدرت سرِ کار است؟

من که شبها رهِ تقوا زده‌ام با دف‌وچنگ

اين زمان سر به ره آرم؟! چه حکايت باشد؟!

Hafez (14^th Century AD)

7•a•c•a•b. You may inquire about a noun or a compound from the sentence. In this case, this noun or compound is replaced by an interrogative pronoun:

کی دمِ در است؟

فروش‌گاه تا کی باز است؟

7•a•c•b. Sentences with an interrogative functional attribute can be used with a negative meaning, if either listener or reader believe for sure that the expression is not valid:

چه نسبت است به رندی صلاح و تقوا را؟!

سماعِ وعظ کجا، نغمه‌یِ رباب کجا؟!

Hafez (14^th Century AD)

(= صلاح و تقوا را نسبتی به رندی نيست. سماعِ وعظ و نغمه‌یِ رباب را در يک جا نمی‌توان يافت.)

چه کار است پيشِ اميرم؟! که دانم

که گر مير پيشم نخواند نميرم

Naser Khosrow (11^th - 12^th Century AD)

(= پيشِ امير مرا کاری نيست.)

ما که به سيراب زمين کاشتيم

ز آنچه بکشتيم چه برداشتيم؟!

Nezami Gandjavi (12^th - 13^th Century AD)

(= ما از آنچه بکشتيم چيزی برنداشتيم.)

حاشا که من به موسمِ گل ترکِ مِی کنم

من لافِ عقل می‌زنم،اين کار کی کنم؟!

Hafez (14^th Century AD)

(= هرگز اين کار نکنم.)

کجا توانمت انکارِ دوستی کردن؟!

که آبِ ديده گواهی دهد به اقرارم

Saadi (13^th Century AD)

(= انکارِ دوستيت نتوانم کردن.)

7•a•c•c. The phrases, which do also appear in the question, can be eliminated from the answer:

- کی حاضر می‌شوی؟

- پنج دقيقه‌یِ ديگر (حاضر می‌شوم).

- چرا قرصِ مسکّن می‌خوری؟

- چون سرم درد می‌کند (قرصِ مسکّن می‌خورم).

Special Forms of the Sentence:

7•1. The Impersonal Sentence (جمله‌یِ ناگذر)

7•2. The Passive Sentence (جمله‌یِ مجهول)

7•3. The Ellipsis (جمله‌واره)